Metoda Warnkego w leczeniu problemów z nauką

Wraz z postępem technologicznym i coraz szerszą wiedzą na temat procesów zachodzących w ludzkim mózgu, zmienia się także pogląd na zaburzenia uczenia się oraz metody ich leczenia. Wciąż popularnym sposobem pomocy dziecku z problemami jest zwiększenie ilości treningów czytania, pisania czy zadań matematycznych. Dodatkowe obowiązki mogą stwarzać kolejne trudności dziecku, które z racji swojego problemu narażone jest na duży stres.

Nowoczesne metody pozwalają nie tylko zlokalizować źródło problemu i zniwelować objawy, ale przede wszystkim zapewniają poprawę funkcjonowania dziecka w szkole. Metoda Warnkego jest sposobem dotarcia do podłoża problemu i pracy nad poprawą sytuacji dziecka. Terapia metodą Warnkego jest intensywna i składa się z kilku elementów.

Rozpoczyna się diagnostyką czynności poznawczych, oceniającą zakres automatyzacji przetwarzania sygnałów spostrzeżeniowych. Zdiagnozowanie zaburzeń uczenia się pozwala przejść do kolejnego etapu – rozpoczęcia spotkań terapeutycznych. Po dokładnym poznaniu problemów ucznia można rozpocząć ćwiczenia praktyczne, które prowadzone są w oparciu o indywidualnie opracowane programy treningowe i zalecenia terapeutyczne. Terapię stanowią treningi 8 funkcji podstawowych, treningi lateralne synchronizujące pracę półkul mózgowych oraz treningi literowania wzrokowego.

Oprócz pracy z terapeutą dziecko wykonuje także odpowiednie ćwiczenia samodzielnie, w domu z wykorzystaniem sprzętu Brain Boy Uniwersal. Ważnym atutem terapii jest jej atrakcyjna forma, przypominająca bardziej zabawę niż pracę, motywująca dziecko do osiągania coraz wyższych wyników treningowych.

Terapia metodą Warnkego wpływa na prawidłowy rozwój procesów poznawczych i dostarcza efektywnych strategii uczenia się. Wyrównując deficyty w zakresie centralnego przetwarzania informacji, które pojawiają się na etapie wczesnego dzieciństwa, daje solidną podstawę do osiągnięcia sukcesów w nauce na każdym etapie życia. Przez skuteczne usunięcie źródła trudności, osiągnięte wyniki terapii są trwałe.

Dysleksja, dysgrafia, dyskalkulia

Specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu. Specyficzność ta nie polega na tym, że dziecko gorzej, wolniej się rozwija, ale na tym, że rozwija się i myśli inaczej. Postrzega ono świat w zupełnie inny sposób niż większość z nas, w tym także świat liter, liczb, dźwięków – czyli cały świat szkolnej edukacji.
Osoby z dysleksja próbują wyobrazić sobie jak wygląda nasz „prawidłowy” świat, używają różnych sposobów, żeby poradzić sobie w szkole i nie odstawać od pozostałych uczniów. Uczą się o wiele więcej, żeby osiągnąć to co nam przychodzi bardzo łatwo. Utrzymujące się przez dłuższy czas trudności w czytaniu i pisaniu u tych dzieci mogą powodować powtarzanie klasy, a niekiedy przeniesienie do szkoły specjalnej. Ponadto wywołują one objawy nerwowości i niekorzystne przejawy w sferze emocjonalnej. W trudniejszych przypadkach zaburzeń osobowości (ucieczki z domu, wagary) może dojść do konfliktów z prawem. Podejmuje się wiele prób, żeby zbadać problem jaki jest wytworzony u osób, których dotknęła dysleksja.

W ostatnich latach, coraz więcej danych wskazuje na to, że przyczyną wspomnianych dysfunkcji są deficyty w zakresie centralnego przetwarzania spostrzeżeń, które normalnie przebiegają automatycznie. Jednak gdy automatyzacja nie jest prawidłowa, osoby cierpiące z powodu tych deficytów zaczynają stosować strategie kompensacyjne. Takie działania pochłaniają mnóstwo energii. W rezultacie większość dzieci z problemami w uczeniu się jest całkowicie wyczerpanych na długo przedtem, zanim się skończy dzień szkolny. Większość energii jest zużywana na niepotrzebną kompensację.

Najnowsze badania potwierdzają, że dysleksja jest przyczyną zaburzenia ośrodkowego przetwarzania bodźców słuchowo – wzrokowych i motoryki. Około 10 – 15% dzieci w wieku szkolnym, mimo przeciętnej bądź ponadprzeciętnej inteligencji, ma poważne trudności w nauce.

Doświadczenie pokazuje, że samo zwiększenie ilości ćwiczeń w czytaniu i pisaniu jest metodą mało efektywną. W taki sposób walczymy tylko z objawami bagatelizując przyczyny – źródło problemu.

Niemiecki ekspert z dziedziny komunikacji Fred Warnke bazując na wieloletnim doświadczeniu pracy z dziećmi dyslektycznymi opracował metodę diagnozowania i treningu funkcji podstawowych poprzez 14 kroków. Metodą Warnkego leczymy dysleksję poprzez usunięcie jej przyczyn i dzięki temu metoda ta jest zdecydowanie skuteczniejsza niż leczenie tylko jej objawów.

O dysleksji możesz obejrzeć film na stronie Media o...

Metoda Warnkego w leczeniu dysleksji i innych trudności w nauce

Psycholog Arleta Balcerek 10 maj 2011
Okres szkolny jest czasem wielu wyzwań dla młodego człowieka. Nauka i wymagania ze strony nauczycieli i rodziców mogą stwarzać trudności uczniom. Pojawiające się problemy w sprostaniu oczekiwaniom otoczenia wywołują u dzieci silny stres. Ten stan napięcia staje się szczególnie dokuczliwy dla dzieci, które cierpią na zaburzenia procesu uczenia się. W takim przypadku bardzo istotna jest odpowiednia diagnoza problemu oraz dostosowanie metod pomocy dziecku tak, by mogło komfortowo czuć się w trakcie zajęć lekcyjnych.

Co to znaczy „uczyć się”?

Jeśli u dziecka zostanie zdiagnozowane zaburzenie – dysleksja, wtedy warto skorzystać z nowoczesnych metod wspomagającychrozwój dziecka. Sposobem na dotarcie do przyczyny i wyleczenia problemu jest metoda Warnkego.

Według jednej z definicji uczeniem się możemy nazwać zdobywanie wiedzy, co w efekcie prowadzi do wykształcania nowych umiejętności, nawyków i zdolności. Uczyć się można w różny sposób. W szkole dzieci uzyskują wiedzę zapamiętując informacje przekazywane przez nauczycieli, wykonując odpowiednie ćwiczenia i stosując się do zaleceń. Innymi sposobami przyswajania wiedzy jest obserwacja i naśladowanie osób dorosłych przez dzieci. W ten sposób uczą się one konkretnych zachowań i reakcji, adekwatnych do zaistniałej sytuacji.

Każdy człowiek od momentu narodzin uczy się nowych rzeczy. Poznając swoje środowisko, przyswajając język i zdobywając doświadczenie wciąż udoskonala swoje umiejętności i zdobytą wiedzę. Szkoła ma na celu wspomagać proces uczenia się i motywować uczniów do zdobywania coraz większej wiedzy i poznawania otaczającego ich świata. Jednak niektóre dzieci, mimo wysokiego poziomu inteligencji i prawidłowego rozwoju, mają większe problemy w radzeniu sobie z nauką szkolną niż ich rówieśnicy.

Kiedy możemy mówić o zaburzeniach?

Termin „zaburzenie” pojawia się w wielu problemach funkcjonowania ludzkiego ciała i umysłu. Zaburzeniem może być fizyczna oraz/lub psychiczna niezdolność człowieka. W przypadku zaburzeń uczenia się mówić możemy o problemach dziecka związanych z przyswajaniem informacji i nabywaniem nowych umiejętności.

Dysleksja jest problemem, który dotyka co dziesiąte dziecko, bez względu na jego pochodzenie, status ekonomiczny rodziny czy poziom inteligencji. To zaburzenie związane jest ze specyficznym funkcjonowaniem mózgu młodego człowieka, przez co widzi on otaczający go świat w sposób odmienny od reszty rówieśników. Dysleksja wywołuje poważne problemy z pisaniem i czytaniem u dzieci, przez co mają one trudności z odpowiednim przyswajaniem informacji i kształtowaniem nowych umiejętności.

Naukowcy doszukują się przyczyn powstawaniazaburzeń uczenia sięu dzieci w podłożu genetycznym lub anomaliach lub uszkodzeniach mózgu. Z powodu braku przekonujących dowodów nadal nie można jasno określić, gdzie leży przyczyna powstawania tych zaburzeń. Bardzo istotna jest natomiast diagnoza stanu małego pacjenta.

Diagnoza zaburzeń procesu uczenia się

Odpowiednio zdiagnozowany problem pozwala dostosować metody leczenia tak, by zmaksymalizować ich efekty. Problemami, z jakimi borykają się uczniowie są m.in. dysleksja, dysgrafia i dyskalkulia. Zaburzenia te powodują poważne trudności w nauce, przez co mogą wywoływać także problemy psychiczne u młodego człowieka.

Niezdiagnozowane zaburzenia uczenia się mogą być przyczyną nieprzyjemności w szkole oraz trudności z samodzielną nauką. Niskie wyniki mimo dużego zaangażowania mogą wpływać na zmniejszenie się motywacji i rezygnację z dalszych starań. Powstający w wyniku zaburzeń uczenia się stres może prowadzić do wycofania się dziecka z aktywności szkolnych, ale także społecznych.

Powoduje to zamykanie się dziecka w świecie własnych przeżyć i utratę wiary we własne możliwości.
Jeśli dziecko przejawia trudności w nauce, mimo zaangażowania i starań, warto byłoby zgłosić się na wizytę w poradni zajmującej się diagnozą problemów w uczeniu się. Większość dzieci z dysleksją jest całkowicie wyczerpanych na długo przedtem, zanim skończy się dzień szkolny. Większość ich energii jest zużywana na niepotrzebną kompensację.

Zdiagnozowanie zaburzenia i zastosowanie odpowiednich metod pomocy może znacząco wpłynąć na poprawę samopoczucia dziecka, ale także na jego wyniki w szkole.